In de praktijk van de jeugdzorg - Voorbeeld 2

De praktijk in de Jeugdzorg - SCHOOL

De internbegeleider van de school is vastgelopen met een gezin. De school vindt dat een leerling, 14 jaar, naar het praktijkonderwijs moet. Het meisje kan het huidige niveau beslist niet aan. De ouders willen het niet en moeder is heel kwaad uit een eerder gesprek weggelopen. De ouders worden weer opnieuw uitgenodigd maar komen niet op de afspraak. Er wordt een steviger brief gestuurd, die moeder (zo blijkt later) heeft onderschept. De internbegeleider heeft metacoaching aangevraagd.

Moeder komt nu weer zonder haar man maar heeft wel haar dochter (de leerling) meegenomen. Moeder maakt direct duidelijk dat zij bij haar besluit blijft. Haar dochter gaat niet naar het praktijkonderwijs, het meisje zegt niets. De spanning is te snijden. Dat geldt voor zowel de internbegeleider, de moeder als voor haar dochter. De internbegeleider probeert het probleem op tafel te leggen. Moeder reageert daar niet op maar praat over zaken die niets met het onderwerp te maken hebben. De internbegeleider geeft dat ruimte maar probeert dan toch weer op haar onderwerp terug te komen. Dat lukt niet, moeder begint weer over iets heel anders te praten. Er is duidelijk geen enkel contact. Het zit vast. De metacoach heeft bovenstaande geobserveerd en besluit tot een interventie over te gaan. Zij zoekt contact met moeder, vraagt haar of zij wil vertellen waarom haar man niet is meegekomen, immers hij was ook uitgenodigd. Moeder kijkt de metacoach aan en zegt dat haar man niet eens weet dat zij op school is, dat mag hij ook niet weten. De metacoach vraagt waarom haar man dat niet mag weten. Zij zegt dat hij heel boos is en absoluut niet wil dat zijn dochter naar de praktijkschool gaat. Hij vindt dat zijn dochter van school wordt gestuurd, dat is hemzelf vroeger ook overkomen. Terwijl moeder hierover praat lijkt zij zich te ontspannen, haar dochter reageert daarop door nu ook mee te praten. Dan blijkt dat moeder en dochter samen wel achter een plaatsing op het praktijkonderwijs staan, misschien is dat wel veel leuker. Dat durven zij absoluut niet tegen hun man/vader te zeggen. Dan legt de metacoach uit haar man/vader wel te kunnen begrijpen, dat het wel logisch is dat hij de plaatsing niet wil, waarschijnlijk is hij nog erg boos over wat hem vroeger is overkomen. Moeder en dochter reageren, er komt een gesprek op gang waar ook de internbegeleider op inhaakt, zij trekt het gesprek weer naar zich toe. Ontspannen wordt er gezamenlijk gesproken over het onderwerp. Moeder en dochter begrijpen dan ook wel dat het een moeilijk onderwerp is voor man/vader, daarom wilde hij er natuurlijk niet over praten en reageerde hij zo boos, denken zij nu. De internbegeleider stelt voor dat er nog eens over gepraat wordt maar dan met vader erbij. Moeder vindt dat goed, als zij er zelf maar niet met haar man over hoeft te beginnen. Afgesproken wordt dat er opnieuw een uitnodigingsbrief naar huis gaat die moeder niet weer zal onderscheppen. Moeder en dochter lopen samen ontspannen de deur uit.

Er volgt een feedback gesprek waarin de observaties en interventie(s) worden besproken, ook is er aandacht voor het vervolg gesprek.